Wie knoeide met de haarlotion?

Een dode huisbaas tussen de scheerkwasten, en ik? Ik stond erbij en had, u raadt het al, geen flauw idee. Nico snoof kalm aan een flesje haarlotion, alsof hij de zaak allang rond had. Vermoedelijk was dat ook zo.

Gerrit Penning, huisbaas van half de winkelstraat, werd zaterdagochtend levenloos in de scheerstoel gevonden, geurend naar bittere haarlotion. Gerouwd werd er nauwelijks; de huren stegen altijd, de verwarming nooit.

Wilhelmina Vos had iets te verbergen: Penning zou een vervalste vergunning hebben ontdekt en dreigde naar de gemeente te stappen. Het alibi, koffie halen om de hoek, kent een gat van tien minuten.

Loes van Dongen, de jongste bediende, kreeg vorige week nog een huurverhoging en een preek van Penning. Haar schaar lag verdacht dichtbij, maar zij stond die ochtend aantoonbaar klanten te knippen.

Theo Vermeulen ruziede al jaren met Penning over een lekkend plafond boven de wasbak. Zijn tondeuse zoemde die ochtend onafgebroken, zeggen getuigen, al zag niemand hem er daadwerkelijk bij staan.